پرش به محتوای اصلی
دقیقی دقیقی

ابیات پراکنده

شمارهٔ ۲۰

زان تلخ میی گزین که گرداند

نیروش روان تلخ را شیرین

از طلعت او هوا چنان گردد

کز خون تذرو سینه ی شاهین

استاد شهید زنده بایستی

وان شاعر تیره چشم روشن بین

تا شاه مرا مدیح گفتندی

ز الفاظ خوش و معانی رنگین

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۲۲چشم تو که فتنهٔ جهان خیزد ازو
  2. شمارهٔ ۲۳شود خون جگر از دل چکیده
  3. شمارهٔ ۲۴ملک بی ملک‌دار باشد، نی
  4. شمارهٔ ۲۵در افکند ای صنم ابر بهشتی
  5. شمارهٔ ۲۶جهانا همانا فسونی و بازی
  6. شمارهٔ ۲۷دریغا میر بونصرا دریغا
  7. شمارهٔ ۲۸کاشکی اندر جهان شب نیستی
  8. شمارهٔ ۲۹من بر آنم که تو داری خبر از راز فلک
همه‌ی ابیات پراکنده ←

دقیقی درباره‌ی دقیقی

ابو منصور محمد بن احمد بلخی (زاده شده پس از ۳۲۰ هجری قمری، درگذشته میان ۳۶۷ تا ۳۶۹ هجری قمری) با تخلص دقیقی از نخستین کسانی بود که پیش از فردوسی کوشش کرد داستان‌های ملی ایران را به شعر درآورد و از پیشگامان حماسه‌سرایی به زبان فارسی است. دقیقی با دربار شاهان سامانی در پیوند بود و به تشویق نوح دوم سامانی به نظم درآوردن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.