پرش به محتوای اصلی
بلند اقبال بلند اقبال

بخش اول - گزیده‌ای از کرامات و فضایل حضرت امیرالمؤمنین علی ابن ابیطالب (ع)

بخش ۱ - در توحید

«ای همه هستی ز تو پیدا شده»

چشم ودل از تور تو بینا شده

آوری از خار گل از نی شکر

پروری اندر دل خارا گهر

جانور از نطفه تو آری نه کس

بخشش وانصاف تو داری وبس

هستی عالم همه از فضل توست

قوت و قوت همه از بذل توست

ای شده یکتا که دوبین کورباد

چشم ودل از روی تو پرنور باد

نام تو شد زینت دیوان من

لطف تو شد خرمی جان من

جود تو بس رحم تو بی منتهاست

اینهمه الحمد که از بهر ماست

شکر تو واجب شده برما بلی

کی کسی از عهده اش آید ولی

هست دونعمت زتو دریک نفس

گفتن شکر تو کی آید ز کس

ادامه‌ی بخش اول - گزیده‌ای از کرامات و فضایل حضرت امیرالمؤمنین علی ابن ابیطالب (ع)

  1. بخش ۳ - در مدح حضرت علی ابن ابی طالبمحرم اسرار حق آمد علی
  2. بخش ۴ - داستان مادر و فرزندی که مادرش فرزندی او را انکار می‌نموددر زمان حکمرانی عمر
  3. بخش ۵ - آمدن هارون الرشید به شکارگاه و پناه بردن آهوان به تربت پاک حیدر صفدرروزی از بغداد از بهر شکار
  4. بخش ۶ - حکایت از اعمش درباره زنی اعمی وچگونگی آنگویداعمش مکه میرفتیم ما
  5. بخش ۷ - حدیث از زید نساج درباره پیرمردی که زخمی عمیق داشتاینحدیث از زید نساج آمده
  6. بخش ۸ - آمدن مردی برای کشتن مولای متقیان وچگونگی آنگوید اصبغ شافع روزِ شمار
همه‌ی بخش اول - گزیده‌ای از کرامات و فضایل حضرت امیرالمؤمنین علی ابن ابیطالب (ع) ←

بلند اقبال درباره‌ی بلند اقبال

میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.