پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۲

ای دل! تو اگر ز رنج جان پرهیزی

در جستن وصل آب رخ خود ریزی

با یار چنان شبی که صد عمر دراز

بنشینی اگر از سر جان برخیزی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۴هر شب صنما! که رای زی خنده کنی
  2. شمارهٔ ۱۴۵یک دم به وصال با رهی ناسایی
  3. شمارهٔ ۱۴۶آنکس که به چهره بوستانیست تویی
  4. شمارهٔ ۱۴۷در معرکه شیر آتش انگیز تویی
  5. شمارهٔ ۱۴۸دل گفت مرا که آن بت از دلجویی
  6. شمارهٔ ۱۴۹ای غم! تو فراق من گزینی گویی
همه‌ی رباعیات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.