پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

ملمعات

شمارهٔ ۷

لاح الصباح المختفی والدیک نادی بالطرب

قم فاسقنی ثم اسقنی یا بدر ماء کاللهب

می ده مرا می ده مرا کاندر غمت می به مرا

لب بر لب امشب نه مرا کامد ز غم جانم به لب

یا من له قلبی فدا و صلا علی رغم العدی

قد جاوز الهجر المدی والصبر افناه الطلب

شعر مجیر ای ماه نو بسرای بعد از راه تو

در بزم شروانشاه نو شاه فریدونی نسب

ادامه‌ی ملمعات

  1. شمارهٔ ۹یا صبیح الوجه قدحان الصباح
  2. شمارهٔ ۱۰تالله لو سال المکارم سائل
  3. شمارهٔ ۱۱اسعد فقد اقبل وجه النهار
  4. شمارهٔ ۱۲اقبل العید بقدح غلب الدهر و فاز
  5. شمارهٔ ۱۳انجم فی ید الساقی أکاس
  6. شمارهٔ ۱۴غیرت وجه حالی من وجهک المنقش
  7. شمارهٔ ۱۵یا من علا یوم الندی کعبه
  8. شمارهٔ ۱۶شقیق النفس هات علی الشقائق
همه‌ی ملمعات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.