پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

ملمعات

شمارهٔ ۴۱

بنانک مستعد بالنوال

و شأنک غالب فی کل حال

تو آن شاهی که اقلیم خرد را

خجسته طالع و فرخنده فالی

و امرک لو خصصت به الثریا

لقابلة بطوع و امتثال

خداوندا ز رای تست محکم

نهال ملک و بنیاد معالی

ادام الله ظلک فی سرور

و شمس عداک فی درج الزوال

مسلم ملک هفت اقلیم بادت

جهان بادا ز بدخواه تو خالی

ادامه‌ی ملمعات

  1. شمارهٔ ۴۳یا غزالی یا غزالی لاتَحَدنی بِالوِصالٖ
  2. شمارهٔ ۴۴الدیک فی صیاح واللیل فی انهزام
  3. شمارهٔ ۴۵غرب الشمس والهوی سکنی
  4. شمارهٔ ۴۶هات یا عقلی و دینی من صبابات الزمان
  5. شمارهٔ ۴۷اقبلا هذا مکانی منعما لولا زمانی
  6. شمارهٔ ۴۸دمت دمعی با جفان و لست مذنب جانی
  7. شمارهٔ ۴۹جلال الدین! نلت مدی الامانی
  8. شمارهٔ ۵۰مکانک فی الوری اعلی المکان
همه‌ی ملمعات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.