ناصر بجه‌ای
شمارهٔ ۱
امشب که وصال یار جان افروز است
بختم به خلاف دشمنان پیروز است
گو شمع بمیر و مه فرو شو که مرا
آن شب که تو در کنار باشی روز است
ناصر بجه‌ای
ادامه‌ی اشعار متفرقه
- شمارهٔ ۳می‌پرستی ای خواجه به ز خودپرستی دان
- شمارهٔ ۴ز بالیدن قد آن دلربا
- شمارهٔ ۵رایت عشق معنوی افروخت
- شمارهٔ ۶سُتُه شد جانم از بار فراقت
- شمارهٔ ۷ای سرو به باغ سینه‌ام بال
- شمارهٔ ۸سهی‌قدی چو سرو بوستانی
- شمارهٔ ۹چنان در هجر او شب‌ها نویده
درباره‌ی ناصر بجه‌ای
ناصرالدین بجه‌ای که به ناصرالدین شیرازی و ناصر بجه‌ای هم شهرت دارد، از شاعران پارسی‌گوی سده هفتم و اوایل سده هشتم هجری بود. تخلّص شعری او «ناصر» بود. اصل او از «بجه» روستایی از قصبات رامجرد میان استان فارس و اصفهان بود و چون در شیراز سکونت داشت به شیرازی شهرت یافته‌است. ناصر بجه‌ای از معاصران سعدی بوده‌است یعنی ظاهراً...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.