ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۸۳ - پند پدر
آن که کمتر شنید پند پدر
روزگارش زیاده پند دهد
وان که را روزگار پند نداد
تیغ زهر آبداده پند دهد
ملک‌الشعرا بهار
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۸۵ - فیض شمال‌ز البرز بزرگ در شمال ری
- شمارهٔ ۸۶ - در ذم یکی ز عمال آستان قدس رضوی که بهار را در مشهد تکفیر کرده بودای جناب میرزا... از بهر چه
- شمارهٔ ۸۷ - جواب تبریک شوریده به فرمانفرماقطعهٔ شعر ز شوریده شنیدم که در آن
- شمارهٔ ۸۸ - تربت سیدالشهدا(ع)حبذا خاک روان‌بخش و زهی تربت پاک
- شمارهٔ ۸۹ - تسلیتخواجهٔ فرخ سیر محمد دانش
- شمارهٔ ۹۰ - زبان مادروالدین ار به روی فرزندان
- شمارهٔ ۹۱ - ماده تاریخ بنای هنرستان دختران زردشتیانبه عهد شاه محمدرضا که بر سر او
- شمارهٔ ۹۲ - بهترین دوست کتابسترنج و زحمت طلبی، باش معاشر با خلق
درباره‌ی ملک‌الشعرا بهار
محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نم...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.