پرش به محتوای اصلی
شیخ بهایی

شیخ بهایی

دفتر دوم

۷ شعر

فهرست اشعار

  1. بخش اول - قسمت اول شود که گویند گرد شده ی قرآن را نشاید که تصنیف خواند زیرا که ظاهر آن است که تصنیف بایستی تمام سخن منصف بود.
  2. بخش اول - قسمت دوم از سخنان افلاطون: آن کس که هنگام خشنودی از تو، ترا به آن زیبائی که در تو نیست مدح گوید، هنگام خشم برتو، ترا به قبیحی که در تو نیست، نکوهش خواهد کرد.
  3. بخش دوم - قسمت اول هستی با همه ی اجزایش سخن همی گوید «وان من شی ء الا یسبح بحمده ولکن لاتفقهون تسبیحهم »
  4. بخش دوم - قسمت دوم مرا در عشق تو نکوهش کردند و ندانستند که شوق موجب سعادت من است.
  5. بخش سوم - قسمت اول حکایت کرده اند که تهیدستی بنزد خیاطی آمد تا شکاف جامه اش بر دوزد. مسکین جامه بداد و منتظر ماند که کار بپایان رسد.
  6. بخش سوم - قسمت دوم گفته اند که کسی نزد دشمنی نصرانی شد و او را گفت: خدا عمرت را دراز کناد. چشمت را استقرار دهاد و روز من قبل از تو نهاد. بخدا سوگند آنچه ترا شاد می کند، مرا نیز شاد همی کند.
  7. بخش چهارم شیخ نوری در کتاب اذکار گوید: پیشینیان را در زمان مورد نیاز ختم قرآن، عادت گونه گون بود. پاره ای در ده شبش ختم همی کردند. پاره ای هر سه شب یک بار.

متن اشعار به نقل از گنجور.