پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

نزهت الاحباب

بخش ۱۱ - غزل

ای پر آتش داشته پیوسته دل

هر شکایت کان ز ما داری بهل

بار عشق روی ما برجان منه

تا نگردی در غم هجران خجل

چشم راهی می‌کشم زوتر بیا

العجل ای یار زیبا العجل

پای ما چون سرو بستان ز انتظار

هست یا سودات تا زانو بگل

با صبا همراه شو هنگام صبح

گر شکایت نیستت ازما بدل

بر سر پیمان و عهدت آمدم

تا نگوئی دیگرم پیمان گسل

متصل می‌باش با ما روز و شب

راز دار ما شو و شو متصل

روی من می‌بینی که از خوبی گذشت

از جمال خوبرویان چگل

ادامه‌ی نزهت الاحباب

  1. بخش ۱۳ - آوردن باد صبا مژدۀ بلبل از گل و بر سر پیمان آمدن اوگفت با بلبل که شادی کن کنون
  2. بخش ۱۴ - پشیمان شدن بلبل از عمر ضایع و در غفلت گذراندنگفت بلبل و ای ازین جان باختن
  3. بخش ۱۵ - شکایت گل از بلبل به پیش باد صبا و عشق او بغیرباز برگفتار بلبل شد نسیم
  4. بخش ۱۶ - آوردن باد صبا بلبل را به نزد گل و وصال ایشان با همهر دو با هم آمدند تا گلستان
  5. بخش ۱۷ - آمدن باغبان در بوستان و چیدن گلها و نومید شدن بلبلهر گلی کان بود بر شاخی بچید
  6. بخش ۱۸ - غزلسالها بودم ز عشق گل بدرد
  7. بخش ۱۹ - غزلهی که را رنگی بود بی کر و فر
  8. بخش ۲۰ - نالیدن بلبل در فراق گلبلبل از باد صبا در بوستان
همه‌ی نزهت الاحباب ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.