پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

بخش سی و چهارم

بخش ۵ - الحكایة و التمثیل

در مصافی پادشاه حق شناس

یافت از خیل اسیران بی قیاس

با وزیر خویشتن گفت ای وزیر

چیست رای تو درین مشتی اسیر

گفت چون دادت خدای دادگر

آنچه بودت دوستر یعنی ظفر

آنچه آن حق دوستر دارد مدام

تو بکن آن نیز یعنی عفو عام

ادامه‌ی بخش سی و چهارم

  1. بخش ۷ - الحكایة و التمثیلکافری پیش خلیل آمد فراز
  2. بخش ۸ - الحكایة و التمثیلگفت ذوالنون است کان دانای راز
  3. بخش ۹ - الحكایة و التمثیلشد جوانی را حج اسلام فوت
همه‌ی بخش سی و چهارم ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.