عطار
بخش ۵ - الحكایة و التمثیل
در رهی داود طائی بی قرار
میشد و تعجیل بودش بیشمار
آن یکی گفتش چرا داری شتاب
گوئی افتادست در دکانت آب
گفت بر دروازه در بند منند
میشتابم چون شتابم میکنند
عطار
ادامه‌ی بخش بیست و یکم
- بخش ۷ - الحكایة و التمثیلبود بهلول از شراب عشق مست
- بخش ۸ - الحكایة و التمثیلرفت با بهلول هارون‌الرشید
- بخش ۹ - الحكایة و التمثیلبود مردی در سخاوت بی بدل
- بخش ۱۰ - الحكایة و التمثیلپیش حیدر آمد آن درویش حال
- بخش ۱۱ - الحكایة و التمثیلابن سیرین گفت جانم در جسد
- بخش ۱۲ - الحكایة و التمثیلنان پزی دیوانه و بیچاره شد
- بخش ۱۳ - الحكایة و التمثیلمیگریست آن بیدل دیوانه زار
درباره‌ی عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.