شمارهٔ ۱۷

ادامه‌ی باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی

1. شمارهٔ ۱۹دردا که ز خود بیخبرم باید مرد
2. شمارهٔ ۲۰زانگه که بقا روی نمودست مرا
3. شمارهٔ ۲۱امروز منم ذوقِ خرد نادیده
4. شمارهٔ ۲۲آگاه نیم از دل و جانم که چه بود
5. شمارهٔ ۲۳چون عمر بشد زادِ رهم از «چه کنم»
6. شمارهٔ ۲۴بس رنج کشم طرب نمیدانم چیست
7. شمارهٔ ۲۵چون چارهٔ خویش میندانم چه کنم
8. شمارهٔ ۲۶دل نیست مرا، یکی مصیبت‌خانه‌ست