شمارهٔ ۳۷

ادامه‌ی باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد

1. شمارهٔ ۳۹گر صبح شبی واقعهٔ من دیدی
2. شمارهٔ ۴۰آن شب که بود وصال جان افروزم
3. شمارهٔ ۴۱دوش آن بت مستم به طلب آمده بود
4. شمارهٔ ۴۲دوش آمد و گفت: چند جانت سوزم
5. شمارهٔ ۴۳چندان که به ناله میگشایم لب را
6. شمارهٔ ۴۴گر زلفِ بتم نیی تو ای شب بسر آی