پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد

  1. شمارهٔ ۱۵دوش از برِ من یار گریزان میرفت
  2. شمارهٔ ۱۶ای صبح اگر عزیمتِ خنده کنی
  3. شمارهٔ ۱۷ای صبح هنوز ماهتاب است، مخند
  4. شمارهٔ ۱۸ای شب تو طریقِ زلفِ جانان داری
  5. شمارهٔ ۱۹ای صبح دمی به خنده بگشای لبی
  6. شمارهٔ ۲۰تا کی ز شبِ دراز گریان گردم
  7. شمارهٔ ۲۱ای صبح! مدم، مخند و مپسند آخر
  8. شمارهٔ ۲۲ای صبح! چو دیدی بر من سیم تنی
همه‌ی باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.