پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات

  1. شمارهٔ ۳۴وقت است که در بر آشنائی بزنیم
  2. شمارهٔ ۳۵ترسم که چو پیش ازین کم از کم نرسیم
  3. شمارهٔ ۳۶ای هم نفسان فعل اجل میدانید
  4. شمارهٔ ۳۷خوش باش دلا که نیک وبد میبرسد
  5. شمارهٔ ۳۸بر چهرهٔ گل شبنم نوروز خوشست
  6. شمارهٔ ۳۹چون پرتو شمع بر شراب است امشب
  7. شمارهٔ ۴۰چون گل بشکفت ساعتی برخیزیم
  8. شمارهٔ ۴۱گر سبز خطی است، گوشهای خالی گیر
همه‌ی باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.