پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات

  1. شمارهٔ ۱۵از بس که دلم بسوخت زین کاردرشت
  2. شمارهٔ ۱۶زین دَرد که جز غصهٔ جان میندهد
  3. شمارهٔ ۱۷گر زهد کنی سوز وگدازت ببرد
  4. شمارهٔ ۱۸خواهی که ز خود به رایگان باز رهی
  5. شمارهٔ ۱۹خون شد جگرم بیار جام ای ساقی
  6. شمارهٔ ۲۰از تفِّ دلم می به صباح ای ساقی
  7. شمارهٔ ۲۱شمع است و شراب و ماهتاب ای ساقی
  8. شمارهٔ ۲۲همچون من و تو علی الیقین ای ساقی
همه‌ی باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.