شمارهٔ ۷

ادامه‌ی باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق

1. شمارهٔ ۹زانگه که مرا سوی تو آهنگ افتاد
2. شمارهٔ ۱۰فرسودنِ لعلِ آبدارت بر من
3. شمارهٔ ۱۱ای جانِ همه جهان زکوةِ لبِ تو
4. شمارهٔ ۱۲دل نیست کز آن ماه برنجد هرگز
5. شمارهٔ ۱۳ای ماه به چهره یا گلی یا سمنی
6. شمارهٔ ۱۴از وعدهٔ کژ دل به غمت میافتد
7. شمارهٔ ۱۵آنجا که سر زلف تو جانها ببرد
8. شمارهٔ ۱۶آن خندهٔ خوش اگرچه پیوسته بهَست