پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق

  1. شمارهٔ ۵۰شرطست ز تو بی سر و بی پا که روم
  2. شمارهٔ ۵۱گه عشق تو چون حلقهٔ در میبَرَدم
  3. شمارهٔ ۵۲سودای توام به سر برون گردانید
  4. شمارهٔ ۵۳سودای تو کارم به خطر خواهد کرد
  5. شمارهٔ ۵۴عشق تو به هر دمم هزار افسون کرد
  6. شمارهٔ ۵۵گه نعره زن قلندر آیم با تو
  7. شمارهٔ ۵۶گاهی به خودم بار دهد مستی مست
  8. شمارهٔ ۵۷زان بگرفته است لشکری پیش و پسم
همه‌ی باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.