پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق

  1. شمارهٔ ۳گر با غم تو مرا شماری نبود
  2. شمارهٔ ۴ای گشته دلم بی تو چو آتشگاهی
  3. شمارهٔ ۵از دل گرمی که در هوای تو مراست
  4. شمارهٔ ۶عشق تو که همچو شمع میسوخت مرا
  5. شمارهٔ ۷گر هیچ نظر کنی به روی ما کن
  6. شمارهٔ ۸تا جان دارم سر وفا دارم من
  7. شمارهٔ ۹تاکی نفسی از سر صد درد زدن
  8. شمارهٔ ۱۰ناکرده به پرِّ پشهای دمسازی
همه‌ی باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.