شمارهٔ ۴

ادامه‌ی باب بیست و هشتم: در امیدواری نمودن

1. شمارهٔ ۶در اصل چو مقبول ونه مهمل بودم
2. شمارهٔ ۷گر دست دهد به زندگانم مردن
3. شمارهٔ ۸گفتم که اگرچه هست کارم بنظام
4. شمارهٔ ۹جانا! نظری در دل درویشم کن
5. شمارهٔ ۱۰عمریست که شرح حال تو میگویم
6. شمارهٔ ۱۱جانا! نه نکو نه نانکو آمدهام
7. شمارهٔ ۱۲نی از سر زلفت خبری میرسدم
8. شمارهٔ ۱۳روزی که ز خود شوی توناچیز آخر