پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد

  1. شمارهٔ ۱۶بندیش که بر زمین نهای آن که تویی
  2. شمارهٔ ۱۷ای وهم و خیال و حسِّ تو رهزن تو
  3. شمارهٔ ۱۸آن ذات که جسم و جوهرش اسم بود
  4. شمارهٔ ۱۹گر مرغِ دلت کارِ روش ساز کند
  5. شمارهٔ ۲۰ای بس که فلک در صف انجم گردد
  6. شمارهٔ ۲۱جانی که به نورِ حق ندارد امّید
  7. شمارهٔ ۲۲جانی که نهفت زنگ دنیی او را
  8. شمارهٔ ۲۳هر دیده که راه بینشانی نشناخت
همه‌ی باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.