عطار
جواب پدر
پدر بگشاد مُهر از حقّهٔ لعل
دُر افشان گشت و کرد این قصّه را نقل
عطار
ادامه‌ی بخش هجدهم
- (۲) حکایت سلیمان علیه السلام و شادروانشمگر یک روز می‌شد با سپاهی
- (۳) حکایت مأمون خلیفه با غلامغلامی داشت مأمون خلیفه
- (۴) حکایت اصمعی با آن مرد صاحب ضیف و زنگی حادیچنین گفت اصمعی پیر یگانه
- (۵) حکایت جبریل با یوسف علیهما السلامچو یوسف را در افکندند در چاه
- (۶) حکایت پیر خالو سرخسیسرخسی بود پیری خالوش نام
- (۷) حکایت شیخ یحیی معاذ با بایزید رحمهما اللهز یحیی بن المعاذ آن شمعِ اسلام
- (۸) حکایت شیخ علی رودباریچنین گفتند جمعی هم دیاری
- (۹) حکایت سلطان محمود با مرد دوالک بازمگر محمود با اعزاز می‌شد
درباره‌ی عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.