پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

بخش هفدهم

بخش ۱ - المقاله السابعه عشر

الا یا غافل افتاده از راه

بخواهی مرد غافل وار ناگاه

به غفلت می‌گذاری زندگانی

دریغا گر چنین غافل بمانی

به بوی زندگی عمری دویدی

ولیک از زندگی بویی ندیدی

به حسرتها چو چشمت راه یابد

نگونساری خویش آنگاه یابد

مثال زندهٔ دنیی بماندی

تو بی معنی همه دعوی بماندی

ادامه‌ی بخش هفدهم

  1. بخش ۳ - الحکایه و التمثیلشنودم من که پیری را مقرب
  2. بخش ۴ - الحکایه و التمثیلیکی پرسید از آن مجنون معنی
  3. بخش ۵ - الحکایه و التمثیلشنودم از یکی صاحب‌کرامات
همه‌ی بخش هفدهم ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.