پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

بخش دوازدهم

بخش ۸ - الحکایه و التمثیل

چنین گفته‌ست آن پیر پر اسرار

که نه گم می‌شوی تو نه پدیدار

اگر چون عرش اعلا گردی از عز

به هیچت بر نمی‌گیرند هرگز

وگر چون ذره‌ای گردی به‌خُردی

چنین گفت او که هم گم می‌نگردی

چه می‌خواهی چه می‌گویی کجایی

سخن از دوغ گوی ای روستایی

ادامه‌ی بخش دوازدهم

  1. بخش ۱۰ - الحکایه و التمثیلشبی آن پیر زاری کرد بسیار
  2. بخش ۱۱ - الحکایه و التمثیلچنین گفته‌ست آن دریای پر نور
  3. بخش ۱۲ - الحکایه والتمثیلبر آن پیر زن شد مرد مهجور
  4. بخش ۱۳ - الحکایه و التمثیلعزیزی گفت از عرش دل افروز
همه‌ی بخش دوازدهم ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.