اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۷۱
ای دل تو اگر باده عشقش نوشی
باید که غمش بعالمی نفروشی
هر لحظه اگر وصال او دست دهد
چون اهل فراق در رهش میکوشی
اسیری لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۷۳مائیم اسیر دام گیسوی کسی
- شمارهٔ ۷۴تا سنبل زلف تو برآشفت بروی
- شمارهٔ ۷۵بحرست مرا جام می و حق ساقی
- شمارهٔ ۷۶ای در دل هر ذره ز تو سودائی
- شمارهٔ ۷۷تا مستی هستیت نگردد لاشی
درباره‌ی اسیری لاهیجی
شمس‌الدین محمد بن یحیی بن علی گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف، شاعر و از مشایخ سلسلهٔ نوربخشیه است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.