انوری
رباعی شمارهٔ ۳۴۷
زرق است جهان تو زرق کن از هر فن
که می‌خور و که می‌کن و لوتی می‌زن
خوش خور تو جهان و یاد می‌آر از من
تا روزی چند جمله را سر کن زن
انوری
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۳۴۹هرچ از چو تویی نزیبد ای دوست مکن
- رباعی شمارهٔ ۳۵۰ای دل ز سر نهاد پرواز مکن
- رباعی شمارهٔ ۳۵۱جانا لبم از شراب غم خشک مکن
- رباعی شمارهٔ ۳۵۲هستم ز تو دلشکسته‌ای عهد شکن
- رباعی شمارهٔ ۳۵۳می‌سوز تو خرمن شکیبایی من
- رباعی شمارهٔ ۳۵۴در دام غم تو بسته‌ای هست چو من؟
- رباعی شمارهٔ ۳۵۵ای گنده دهان چو شیر و چون گرگ حرون
- رباعی شمارهٔ ۳۵۶چشمم ز همه جهان فرازست اکنون
درباره‌ی انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.