انوری
شمارهٔ ۲۸۷
صاحبا بهر رهی یک قدری می بفرست
نه از آن می که بود در خور پیمانه وطاس
زان می بی‌شر و بی‌شور که بی‌سیمان را
ساغر او کف دستست وصراحی کریاس
انوری
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۲۸۹ - در تقاضاای به اقلیم کبریای تو در
- شمارهٔ ۲۹۰ - در مدیحای خداوندی که کمتر بنده در فرمان تو
- شمارهٔ ۲۹۱سر زلفت به جز دست تو حیفست
- شمارهٔ ۲۹۲ - در هجو صلاح صالحیتو در قوادگی ای سرخ کافر
- شمارهٔ ۲۹۳ - در ذل سوئالبودن اندر عذاب چون جرجیس
- شمارهٔ ۲۹۴ - در نصیحت نفسانوری بهر قبول عامه چند از ننگ شعر
- شمارهٔ ۲۹۵شب سیاه به تاریکی ار نشینم به
- شمارهٔ ۲۹۶ - درمرثیهآن خواجه کز آستین رغبت
درباره‌ی انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.