امیر معزی
شمارهٔ ۱۳۸
رفتی و به یک بارگرفتی کم من
کشته شدم و نداشتی ماتم من
داغ تو بسوخت این دل پر غم من
ای داغ تو گرم سرد کردی دم من
امیر معزی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۴۰ای چرخ‌کمر مبند برکینه من
- شمارهٔ ۱۴۱نازید به گرز گاوسار افریدون
- شمارهٔ ۱۴۲گر حاجب و چاوش تو ای ناصر دین
- شمارهٔ ۱۴۳ای شاه زتو تخت همی نازد و زین
- شمارهٔ ۱۴۴ای حیدر و جمشید به شمشیر و نگین
- شمارهٔ ۱۴۵ای شاه جهان دو گوشهٔ روی زمین
- شمارهٔ ۱۴۶ای برده به شمشیر همه ملک تگین
- شمارهٔ ۱۴۷زین فتح که کرد شاه در کشور چین
درباره‌ی امیر معزی
امیرالشعراء ابوعبداﷲ محمد معزی نیشابوری فرزند امیرالشعراء عبدالملک برهانی نیشابوری از شاعران دربار الب ارسلان بود. او خود برای نظامی عروضی از پدرش سخن رانده است که «پدر من امیرالشعراء برهانی رحمه اﷲ در اول دولت ملکشاه به شهر قزوین از عالم فنا به دار بقا تحویل کرد و در آن قطعه -که سخت معروف است- مرا به سلطان ملکشاه سپ...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.