پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

سحر حلال

بخش ۱۱ - نکته در بیان وحی و الهام

ساقی از اغیار در امشب ببند

رخنه آزار در امشب ببند

امشب از آن ساغر می مایه بخش

کش برد از تو دل بیمایه بخش

سر حق از محفل مستان طلب

نزدل شیخ از دل دست آن طلب

صد محلش پرده وز آن صد محال

جز نبی آنجا ره کس خود محال

حق پی آن پرده بر آن رخ نکرد

دیده الهام در آن رخنه کرد

دیدن پیغمبر ازین دیده است

ز آینه آن آینه بین دیده است

گر تو ز الهام در آن جانبی

محرم رازست در آنجا نبی

صاحب وحیش در پیغام باز

میدهد از وی خبر الهام باز

هر چه از آن پرتو اشعار یافت

عکسی از الهام در اشعار یافت

مه نبی و کوکب دیدن اهل بیت

سایه روحی نبی این اهل بیت

ادامه‌ی سحر حلال

  1. بخش ۱۳ - مدح شاه اسماعیلساقی از آن جوهر آرام سوز
  2. بخش ۱۴ - مدح خواجه معین الدین محمد صاعدیساقی از اقبال تو ما سر خوشیم
  3. بخش ۱۵ - آغاز داستانساقی از الطاف تو می بر کف است
  4. بخش ۱۶ - صفت دخترکی که نامش گل بودساقی از آن می که به از تازه گل
  5. بخش ۱۷ - صفت ملک زاده که نامش جم بودساقی از آن نوگل باغم نواز
  6. بخش ۱۸ - رفتن جم بشکار و عاشق شدن بر گلساقی ازان گلشن گل رنگ رنگ
  7. بخش ۱۹ - نامه نوشتن جم به گل و شرح حال خود گفتنساقی از آن می اگر ارزند گیست
  8. بخش ۲۰ - رسیدن نامه جم بگل و تندی کردن اوساقی از آن آب توکاتش برست
همه‌ی سحر حلال ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.