پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۵۸۱

از عامه مشو ملول اگر با درکی

کو واسطه گشت تا تو صاحب ترکی

گر حاصل شاخ جمله میبود ثمر

میسوخت شجر ز غایت بی برگی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۸۳خضر ره ماست عقل در راهبری
  2. شمارهٔ ۵۸۴هر چند حریف شاهد نغز شوی
  3. شمارهٔ ۵۸۵هر سبزه گل که بر دمد ز آب و گلی
  4. شمارهٔ ۵۸۶من گرچه نمیزنم دم از دانایی
  5. شمارهٔ ۵۸۷اهلی تو گهی قبول جانان گردی
  6. شمارهٔ ۵۸۸یارب خجلم بغایت از روی نبی
  7. شمارهٔ ۵۸۹شرع از پی آن بود که غوغا نکنی
  8. شمارهٔ ۵۹۰ایخواجه که از خلق بمال افزونی
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.