پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۵۴۷

ساقی، چو چراغ سحرم زار و زبون

چشمم بعنایت تو بازست کنون

خیز از می کهنه روغنی کن به چراغ

دریاب و گر نه رفتم از دست برون

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۴۹باد است سخن ز مدح پر باد مشو
  2. شمارهٔ ۵۵۰بسرشت بچل صباح ایزد گل تو
  3. شمارهٔ ۵۵۱گر سفله غنی شود چه جود آید ازو
  4. شمارهٔ ۵۵۲هرکس که هوای نفس شد پیشه او
  5. شمارهٔ ۵۵۳زن دوست نداری که بود دشمن تو
  6. شمارهٔ ۵۵۴چون سبزه نخست بود همسایه سرو
  7. شمارهٔ ۵۵۵با اینهمه بی نیازی و حشمت تو
  8. شمارهٔ ۵۵۶گفتی غرضت ز بندگی چیست بگو
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.