پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۵۰۹

از نرگس مخمور تو من مست دلم

وز زلف چو زنجیر تو پا بست دلم

تا بر گل وصلت نرسد دست امید

از خار غم تو بگسلد دست و دلم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۱۱از رشته فقر خرقه ای بافته ایم
  2. شمارهٔ ۵۱۲عمری همه صحبت که و مه دیدم
  3. شمارهٔ ۵۱۳یارب که مرا کار بسامان گردان
  4. شمارهٔ ۵۱۴در خانه تن مشو دلا خانه نشین
  5. شمارهٔ ۵۱۵هرچند بود کلید هر کار زبان
  6. شمارهٔ ۵۱۶یک لحظه فراغ خاطر گوشه نشین
  7. شمارهٔ ۵۱۷درویش توان به کهنه رختی بودن
  8. شمارهٔ ۵۱۸زنهار که بد گفتن کس وِرد مکن
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.