اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۷
خوش است کنج حضور و دل از جهان فارغ
که هر چه پیش تو آید خدای داند و بس
نه بی حضور تو از کس ملول و کس از تو
نه غیبت تو کند کس نه هم تو غیبت کس
اهلی شیرازی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۷۹تخم کرم فشان تو درین خاکدان که مرد
- شمارهٔ ۸۰دلا اگر همه کاری بسعی پیش رود
- شمارهٔ ۸۱همای همت من آنچنان رمید از خلق
- شمارهٔ ۸۲آگه ز درد خسته عشق بتان کسیست
- شمارهٔ ۸۳یک نشانده اند مردم از آن دل کشد بدل
- شمارهٔ ۸۴حال درویش خسته باز مپرس
- شمارهٔ ۸۵خودستایی عیب درویشان بود
- شمارهٔ ۸۶بحث آب حیات است چو با خضر مقالست
درباره‌ی اهلی شیرازی
محمد بن یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.