پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

مقطعات

شمارهٔ ۳۹

مالیکه در جهان پی تقدیر و سرنوشت

سازند صرف جنگ که کاریست شوم و زشت

گر صرف علم و صنعت و اخلاق میشدی

مردم بدی فرشته و گیتی شدی بهشت

این خشت ها که در پی مسجد بکار برد

هر یک شود به خلد ورا بوستان و کشت

چون در بهشت خشت شود قصر شاهوار

تاریخ این بهشت امیری نگاشت «خشت »

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۴۱شیخ عبدالغفور تبریزی
  2. شمارهٔ ۴۲گویند هر که خانه حق را نهاد خشت
  3. شمارهٔ ۴۳بسکه از بخت خویش مایوسم
  4. شمارهٔ ۴۴ - در وجه تسمیه مهلبیمهلب ابن ابی صفره میرزادی را
  5. شمارهٔ ۴۵دریده کوس و نفیر و علم شکسته ابوالفتح
  6. شمارهٔ ۴۶تا که سردار اسعد اندر ری
  7. شمارهٔ ۴۷ - اندرزآن شنیدستم کز بیشه یکی شیر ژیان
  8. شمارهٔ ۴۸ - ادیب الممالکدر سفر دوم که بآذربایجان آمده بودم این قطعه را از تبریز به کردستان خدمت خداوندزاده آقای عبدالحسین خان امیر تومان که به سالارالملک ملقب است و ایالت کردستان به وی مفوض می باشد فرستادم و در آن بر سبیل مطایبه اشعاری است بر اینکه میرزاعلی اکبر وقایع نگار که خو
همه‌ی مقطعات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.