ادیب الممالک
شمارهٔ ۱۸۹
ای مسیحای زمان ای که به اعجاز سخن
اثر و نام حکیمان سلف زنده کنی
همه گویند زسیر زحل و دور فلک
تو بدور فلک و سیر زحل خنده کنی
ادیب الممالک
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۱۹۱ - نعت رسول اکرم به پارسییگانه رادی کش کردگار بی همتا
- شمارهٔ ۱۹۲ - در ۱۳۲۱ خطاب بناظم الاسلام کرمانی مدیر جریده نوروزبیا که همره موسی شویم در که طور
- شمارهٔ ۱۹۳ - مرتجلا در وصف مظفرالدین شاه هنگام شکار روباه گفتهآن شنیدم که در این روز یکی روبه زفت
- شمارهٔ ۱۹۴گویند در عمارت بابل بجای ماند
- شمارهٔ ۱۹۵ - ماده تاریخ میرزا علی اکبرخان پسر میرزاعلی قائم مقام در ۲۶ صفر ۱۳۲۹ویرانه کرد چرخ بستان و کاخ ما
- شمارهٔ ۱۹۶ - از حکایات بخشش قاآنبه شهری کش از بس هوا بود سرد
- شمارهٔ ۱۹۷ - سال اشغال ۱۳۳۲سال اشغال رفته از هجرت
- شمارهٔ ۱۹۸نداشت چون سوی مقصود ره بکسوت خویش
درباره‌ی ادیب الممالک
محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.