فهرست اشعار
- رباعی شمارهٔ ۳۶۱ شاها ز دعای مرد آگاه بترس
- رباعی شمارهٔ ۳۶۲ اندر صف دوستان ما باش و مترس
- رباعی شمارهٔ ۳۶۳ ای آینهٔ ذات تو ذات همه کس
- رباعی شمارهٔ ۳۶۴ ای واقف اسرار ضمیر همه کس
- رباعی شمارهٔ ۳۶۵ تا در نزنی به هرچه داری آتش
- رباعی شمارهٔ ۳۶۶ چون ذات تو منفی بود ای صاحب هش
- رباعی شمارهٔ ۳۶۷ چون تیشه مباش و جمله بر خود متراش
- رباعی شمارهٔ ۳۶۸ در میدان آ با سپر و ترکش باش
- رباعی شمارهٔ ۳۶۹ گر قرب خدا میطلبی دلجو باش
- رباعی شمارهٔ ۳۷۰ شاهی‌طلبی برو گدای همه باش
- رباعی شمارهٔ ۳۷۱ چون شب برسد ز صبح‌خیزان می‌باش
- رباعی شمارهٔ ۳۷۲ از قد بلند یار و زلف پستش
- رباعی شمارهٔ ۳۷۳ دل جای تو شد وگرنه پر خون کنمش
- رباعی شمارهٔ ۳۷۴ سودای توام درِ جنون می‌زد دوش
- رباعی شمارهٔ ۳۷۵ دارم گنهان ز قطرهٔ باران بیش
- رباعی شمارهٔ ۳۷۶ در خانه خود نشسته بودم دلریش
- رباعی شمارهٔ ۳۷۷ شوخی که به دیده بود دایم جایش
- رباعی شمارهٔ ۳۷۸ آتش به دو دست خویش بر خرمن خویش
- رباعی شمارهٔ ۳۷۹ پیوسته مرا ز خالق جسم و عَرَض
- رباعی شمارهٔ ۳۸۰ ای بر سر حرف این و آن نازده خط
- رباعی شمارهٔ ۳۸۱ گشتی به وقوف بر مواقف قانع
- رباعی شمارهٔ ۳۸۲ کی باشد و کی لباس هستی شده شق
- رباعی شمارهٔ ۳۸۳ دل کرد بسی نگاه در دفتر عشق
- رباعی شمارهٔ ۳۸۴ بر عود دلم نواخت یک زمزمه عشق
- رباعی شمارهٔ ۳۸۵ ما را شده‌است دین و آیین همه عشق
- رباعی شمارهٔ ۳۸۶ خلقان همه بر درگهت ای خالق پاک
- رباعی شمارهٔ ۳۸۷ دامان غنای عشق پاک آمد پاک
- رباعی شمارهٔ ۳۸۸ گر فضل کنی ندارم از عالم باک
- رباعی شمارهٔ ۳۸۹ یا مَنْ بِکَ حاجَتی وَ روحی بِیَدَیْک
- رباعی شمارهٔ ۳۹۰ بر چهره ندارم ز مسلمانی رنگ
- رباعی شمارهٔ ۳۹۱ تا شیر بدم شکار من بود پلنگ
- رباعی شمارهٔ ۳۹۲ در عشق تو ای نگار پر کینه و جنگ
- رباعی شمارهٔ ۳۹۳ دستی که زدی به ناز در زلف تو چنگ
- رباعی شمارهٔ ۳۹۴ پرسید کسی منزل آن مهر گسل
- رباعی شمارهٔ ۳۹۵ درماند کسی که بست در خوبان دل
- رباعی شمارهٔ ۳۹۶ شیدای ترا روح مقدس منزل
- رباعی شمارهٔ ۳۹۷ ای عهد تو عهد دوستان سرِ پُل
- رباعی شمارهٔ ۳۹۸ در باغ کجا روم که نالد بلبل
- رباعی شمارهٔ ۳۹۹ هر نَعت که از قبیل خیرست و کمال
- رباعی شمارهٔ ۴۰۰ ای چارده ساله مه که در حسن و جمال
- رباعی شمارهٔ ۴۰۱ می‌رست زدشت خاوران لالهٔ آل
- رباعی شمارهٔ ۴۰۲ یا رب به علی بن ابی طالب و آل
- رباعی شمارهٔ ۴۰۳ گر با غم عشق سازگار آید دل
- رباعی شمارهٔ ۴۰۴ هر جا که وجود کرده سیرست ای دل
- رباعی شمارهٔ ۴۰۵ چندت گفتم که دیده بردوز ای دل
- رباعی شمارهٔ ۴۰۶ در عشق چه به ز بردباری ای دل
- رباعی شمارهٔ ۴۰۷ با خود در وصل تو گشودن مشکل
- رباعی شمارهٔ ۴۰۸ با اهل زمانه آشنایی مشکل
- رباعی شمارهٔ ۴۰۹ بر لوح عدم لوایح نور قدم
- رباعی شمارهٔ ۴۱۰ گر پاره کنی مرا ز سر تا به قدم
- رباعی شمارهٔ ۴۱۱ من دانگی و نیم داشتم حبه‌یْ کم
- رباعی شمارهٔ ۴۱۲ از گردش افلاک و نفاق انجم
- رباعی شمارهٔ ۴۱۳ هم در ره معرفت بسی تاخته‌ام
- رباعی شمارهٔ ۴۱۴ حک کردنی است آنچه بنگاشته‌ام
- رباعی شمارهٔ ۴۱۵ به ستم دَم مار و دُم عقرب بستم
- رباعی شمارهٔ ۴۱۶ گر من گنه جمله جهان کرده‌ستم
- رباعی شمارهٔ ۴۱۷ تب را شبخون زدم در آتش کشتم
- رباعی شمارهٔ ۴۱۸ دیریست که تیر فقر را آماجم
- رباعی شمارهٔ ۴۱۹ رنجورم و در دل از تو دارم صد غم
- رباعی شمارهٔ ۴۲۰ هرچند به صورت از تو دور افتادم
متن اشعار به نقل از گنجور.