فهرست اشعار
- رباعی شمارهٔ ۱۸۱ ای با رخت انوار مه و خور همه هیچ
- رباعی شمارهٔ ۱۸۲ حمدا لک رب نجنی منک فلاح
- رباعی شمارهٔ ۱۸۳ رخساره‌ات ای تازه گل گلشن روح
- رباعی شمارهٔ ۱۸۴ بی شک الفست احد، ازو جوی مدد
- رباعی شمارهٔ ۱۸۵ گر درد کند پای تو ای حور نژاد
- رباعی شمارهٔ ۱۸۶ در سلسلهٔ عشق تو جان خواهم داد
- رباعی شمارهٔ ۱۸۷ هر راحت و لذتی که خلاق نهاد
- رباعی شمارهٔ ۱۸۸ در وصل ز اندیشهٔ دوری فریاد
- رباعی شمارهٔ ۱۸۹ با کوی تو هر کرا سر و کار افتد
- رباعی شمارهٔ ۱۹۰ گر عشق دل مرا خریدار افتد
- رباعی شمارهٔ ۱۹۱ با علم اگر عمل برابر گردد
- رباعی شمارهٔ ۱۹۲ آن را که حدیث عشق در دل گردد
- رباعی شمارهٔ ۱۹۳ ما را نبود دلی که خرم گردد
- رباعی شمارهٔ ۱۹۴ دل از نظر تو جاودانی گردد
- رباعی شمارهٔ ۱۹۵ ای صافی دعوی ترا معنی دُرْد
- رباعی شمارهٔ ۱۹۶ دردا که درین زمانهٔ پر غم و درد
- رباعی شمارهٔ ۱۹۷ فردا که به محشر اندر آید زن و مرد
- رباعی شمارهٔ ۱۹۸ دل صافی کن که حق به دل می‌نگرد
- رباعی شمارهٔ ۱۹۹ گویند که محتسب گمانی ببرد
- رباعی شمارهٔ ۲۰۰ من زنده و کس بر آستانت گذرد؟
- رباعی شمارهٔ ۲۰۱ از چهرهٔ عاشقانه‌ام زر بارد
- رباعی شمارهٔ ۲۰۲ از دفتر عشق هرکه فردی دارد
- رباعی شمارهٔ ۲۰۳ طالع سر عافیت فروشی دارد
- رباعی شمارهٔ ۲۰۴ دل وقت سماع بوی دلدار بَرَد
- رباعی شمارهٔ ۲۰۵ گل از تو چراغ حسن در گلشن بُرد
- رباعی شمارهٔ ۲۰۶ شادم به دمی کز آرزویت گذرد
- رباعی شمارهٔ ۲۰۷ گر پنهان کرد عیب و گر پیدا کرد
- رباعی شمارهٔ ۲۰۸ گفتار دراز مختصر باید کرد
- رباعی شمارهٔ ۲۰۹ دردا که همه روی به ره باید کرد
- رباعی شمارهٔ ۲۱۰ قدت قدم ز بار محنت خم کرد
- رباعی شمارهٔ ۲۱۱ من بی تو دمی قرار نتوانم کرد
- رباعی شمارهٔ ۲۱۲ از واقعه‌ای ترا خبر خواهم کرد
- رباعی شمارهٔ ۲۱۳ آن دشمن دوست بود دیدی که چه کرد
- رباعی شمارهٔ ۲۱۴ جمعیت خلق را رها خواهی کرد
- رباعی شمارهٔ ۲۱۵ خرم دل آنکه از ستم آه نکرد
- رباعی شمارهٔ ۲۱۶ عاشق چو شوی تیغ به سر باید خورد
- رباعی شمارهٔ ۲۱۷ عارف به چنین روز کناری گیرد
- رباعی شمارهٔ ۲۱۸ من صرفه برم که بر صفم اعدا زد
- رباعی شمارهٔ ۲۱۹ حورا به نظارهٔ نگارم صف زد
- رباعی شمارهٔ ۲۲۰ گر غره به عمری به تبی برخیزد
- رباعی شمارهٔ ۲۲۱ خواهی که ترا دولت ابرار رسد
- رباعی شمارهٔ ۲۲۲ این گیدی گبر از کجا پیدا شد
- رباعی شمارهٔ ۲۲۳ دلخسته و سینه چاک می‌باید شد
- رباعی شمارهٔ ۲۲۴ از شبنم عشق خاک آدم گل شد
- رباعی شمارهٔ ۲۲۵ تا ولولهٔ عشق تو در گوشم شد
- رباعی شمارهٔ ۲۲۶ انواع خطا گرچه خدا می‌بخشد
- رباعی شمارهٔ ۲۲۷ از لطف تو هیچ بنده نومید نشد
- رباعی شمارهٔ ۲۲۸ صوفی به سماع دست از آن افشاند
- رباعی شمارهٔ ۲۲۹ کی حال فتاده هرزه گردی داند
- رباعی شمارهٔ ۲۳۰ این عمر به ابر نوبهاران ماند
- رباعی شمارهٔ ۲۳۱ اسرار وجود خام و ناپخته بماند
- رباعی شمارهٔ ۲۳۲ چرخ و مه و مهر در تمنای تواَند
- رباعی شمارهٔ ۲۳۳ آنها که ز معبود خبر یافته‌اند
- رباعی شمارهٔ ۲۳۴ زان پیش که طاق چرخ اعلا زده‌اند
- رباعی شمارهٔ ۲۳۵ آن روز که نور بر ثریا بستند
- رباعی شمارهٔ ۲۳۶ آنروز که نقش کوه و هامون بستند
- رباعی شمارهٔ ۲۳۷ قومی ز خیال در غرور افتادند
- رباعی شمارهٔ ۲۳۸ در تکیه قلندران چو بنگم دادند
- رباعی شمارهٔ ۲۳۹ هوشم نه موافقان و خویشان بردند
- رباعی شمارهٔ ۲۴۰ در دیر شدم ماحضری آوردند
متن اشعار به نقل از گنجور.