پرش به محتوای اصلی
ابوسعید ابوالخیر ابوسعید ابوالخیر

ابیات پراکندهٔ نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران

تکه ۵۰

بس که جستم تا بیابم من از آن دلبر نشان

تا گمان اندر یقین گم شد یقین اندر گمان

تا که می‌جستم ندیدم تا بدیدم گم شدم

گم شده گم کرده را هرگز کجا یابد نشان

در خیال من نیامد در یقینم هم نبود

بی نشانی که صواب آید ازو دادن نشان

چند گاهی عاشقی برزیدم و پنداشتم

خویشتن شهره بکرده کو چنین و من چنان

در حقیقت چون بدیدم زو خیالی هم نبود

عاشق و معشوق من بودم ببین این داستان

ادامه‌ی ابیات پراکندهٔ نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران

  1. تکه ۵۲تو چنانی که ترا بخت چنانست و چنان
  2. تکه ۵۳با عاشقان نشین و همه عاشقی گزین
  3. تکه ۵۴ترا روی زرد و مرا روی زرد
  4. تکه ۵۵بر فلک بر، دو مرد پیشه ورند
  5. تکه ۵۶ما و همین دوغ‌وا و ترب و ترینه
  6. تکه ۵۷حال عالم سر به‌ سر پرسیدم از فرزانه‌ای
  7. تکه ۵۸ای بار خدا به حق هستی
  8. تکه ۵۹ای ساقی پیش آر ز سرمایهٔ شادی
همه‌ی ابیات پراکندهٔ نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران ←

ابوسعید ابوالخیر درباره‌ی ابوسعید ابوالخیر

ابوسعید فضل‌الله بن ابوالخیر احمد بن محمد بن ابراهیم (۳۵۷-۴۴۰ق) معروف به شیخ ابوسعید ابوالخیر عارف و شاعر نامدار ایرانی قرن چهارم و پنجم است. ابوسعید در اول محرم ۳۵۷ قمری در روستای میهنه از توابع ابیورد دیده به جهان گشود و در شب جمعه چهارم شعبان ۴۴۰ در زادگاهش دیده از جهان فرو بست او سالها در مرو و سرخس فقه و حدیث...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.