پرش به محتوای اصلی
ابوسعید ابوالخیر ابوسعید ابوالخیر

ابیات پراکندهٔ نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران

تکه ۲۵

از دوست به هر چیز چرا بایدت آزرد؟

کین عیش چنین باشد، گه شادی و گه درد

گر خوار کند مهتر، خواری نکند عیب

چون باز نوازد شود آن داغ جفا سرد

صد نیک به یک بد نتوان کرد فراموش

گر خار بَراَندیشی خرما نتوان خورد

او خشم همی گیرد تو عذر همی خواه

هر روز به نو یار دگر می‌نتوان کرد

ادامه‌ی ابیات پراکندهٔ نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران

  1. تکه ۲۷هر آن شمعی که ایزد برفروزد
  2. تکه ۲۸برون ز گوشهٔ بهشت برین، سقر باشد
  3. تکه ۲۹عاشقی خواهی که تا پایان بری
  4. تکه ۳۰با خلق هر کرم که کند هم خدا کند
  5. تکه ۳۱مرا تو راحت جانی معاینه نه خبر
  6. تکه ۳۲هیچ صورتگر به صد سال از بدایع وز نگار
  7. تکه ۳۳او درین فکر تا «به ما چه کند؟»
  8. تکه ۳۴ما دل‌آسوده تا «خدا چه کند»
همه‌ی ابیات پراکندهٔ نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران ←

ابوسعید ابوالخیر درباره‌ی ابوسعید ابوالخیر

ابوسعید فضل‌الله بن ابوالخیر احمد بن محمد بن ابراهیم (۳۵۷-۴۴۰ق) معروف به شیخ ابوسعید ابوالخیر عارف و شاعر نامدار ایرانی قرن چهارم و پنجم است. ابوسعید در اول محرم ۳۵۷ قمری در روستای میهنه از توابع ابیورد دیده به جهان گشود و در شب جمعه چهارم شعبان ۴۴۰ در زادگاهش دیده از جهان فرو بست او سالها در مرو و سرخس فقه و حدیث...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.