مناجات شمارهٔ ۸۷

ادامه‌ی مناجات نامه

1. مناجات شمارهٔ ۸۹الهی بروز کار آمدم بنده وار با لب پُر توبه و زبان پُر استغفار، خواهی بکرم عزیز دار خواهی خوار که من خجلم و شرمسار و تو خداوندی و صاحب اختیار.
2. مناجات شمارهٔ ۹۰الهی اگر خامم پخته ام کن و اگر پخته ام سوخته ام کن.
3. مناجات شمارهٔ ۹۱الهی از کُشتهٔ تو خون نیاید و از سوختهٔ تو درد، کُشتهٔ تو بکُشتن شاد است و سوختهٔ تو بسوختن خوشنود
4. مناجات شمارهٔ ۹۲الهی روی بنما تا در روی کسی ننگریم و دری بگشی تا بر در کس نگُذریم.
5. مناجات شمارهٔ ۹۳الهی بحرمت ذاتی که تو آنی، بحرمت صفاتی که چنانی و بحرمت نامی که تتو دانی بفریاد رس که میتوانی.
6. مناجات شمارهٔ ۹۴الهی مکُش این چراغ افروخته را مُسوز این دل سوخته را و مَدَر این پردهٔ دوخته را و مران این بندهٔ نو آموخته را
7. مناجات شمارهٔ ۹۵الهی اگر تن مجرم است دل مطیع است و اگر بنده بد کار است کَرَ م تو شفیع است.
8. مناجات شمارهٔ ۹۶الهی قبلهٔ عارفان خورشید روی تو است و محراب جانها طاق ابروی تو است و مسجد اقصی دلها حریم کوی تو است، نظری بسوی ما فرما که نظر ما بسوی تو است.