شمارهٔ ۹۷

ادامه‌ی مناجات پیر انصار

1. شمارهٔ ۹۹من بنده عاصیم رضای تو کجاست
2. شمارهٔ ۱۰۰الهی از مدت آرزومندی روزی ماند و از درد فراق بد سوزی ماند
3. شمارهٔ ۱۰۱الهی از یادگار فردی ماند و از عمر گذشته دردی ماند و از جسم پوسیده گردی و از حسرت بسینه آه سردی
4. شمارهٔ ۱۰۲الهی اگر توبه به بیگناهی است پس در این جهان تائب کیست و اگر به پشیمانی است پس در جهان عاصی کیست؟ الهی صبر از من رمید و طاقت من شدسست، تخم آرام کشتم بیقراری رست، نه خرسندم نه صبور، نه مهجورم و نه رنجور
5. شمارهٔ ۱۰۳الهی تو منزلی و دوستان تو راه پس نه دل عذرخواه است و نه زبان کوتاه
6. شمارهٔ ۱۰۴آفریدی ما را رایگان و روزی دادی ما را رایگان بیامرز ما را رایگان که تو خدائی نه بازرگان الهی خلق بشادی از بلا برهند، من بشادی مبتلا شدم، همه شادی بخود رسانند من ترا یکتا شدم
7. شمارهٔ ۱۰۵الهی گردن گردون رام تقدیر تو است و رقبه عالمیان مسخر تدبیر تو است سر سرکشان بسته تو و جباران کشته تو و دوزخ زندان تو، فردوس بستان تو در آسمان سلطان تو، عزت و کبریائی از آن تو، در قیامت مطیعان راحله احسان تو، بر توقیع هر نیکبخت عنوان تو
8. شمارهٔ ۱۰۶دل درد تو را بجان مداوانکند