ارمایل و گرمایل، دو مرد پارسا، خوالیگر (آشپز) ضحاک شدند تا هر روز یکی از دو جوانی را که برای ماران می‌آوردند، رها کنند و مغز گوسفند را با مغز دیگری بیامیزند. به روایت شاهنامه، کردان از نسل همین جوانان رهاشده‌اند.
رهایی جوانان
آن دو با خود اندیشیدند که با آشپزی برای ضحاک، دست‌کم نیمی از جوانان را نجات دهند. هر ماه سی جوان به این گونه رهایی یافتند و به کوه و دشت گریختند و به گفته‌ی فردوسی نژاد کردان از آنان پدید آمد.
پرسش‌های رایج
ارمایل و گرمایل چه کردند؟
هر روز یکی از دو جوان را رها میکردند و به جای مغز او مغز گوسفند به ماران میدادند.
منابع
- فردوسی، شاهنامه، پادشاهی ضحاک