رئیس انجمن متخصصین عفونی کشور، با تشریح تفاوت علائم آنفلوآنزای نوع A و B گفت: مهم‌ترین و اساسی‌ترین درمان عفونت‌های ویروسی، استراحت است. ماندن بیماران در منزل، مصرف مایعات کافی و پرهیز از حضور در مدرسه و محیط کار از مهم‌ترین اقدامات برای کمک به بهبود بیمار و جلوگیری از انتقال ویروس است.
به گزارش سلامت نیوز، آمیتیس رمضانی رئیس انجمن متخصصین عفونی کشور در گفت‌وگو با میزان ضمن اشاره به تفاوت‌های بالینی آنفلوآنزای نوع A و B، بر ضرورت توجه به نشانه‌های بیماری و رعایت اصول مراقبت در منزل تاکید کرد و بیان کرد: آنفلوآنزا معمولا با علائمی شدیدتر از سرماخوردگی همراه است و می‌تواند تب، لرز، سردرد، بدن‌درد، گلودرد، خستگی و ضعف عمومی قابل‌توجهی ایجاد کند. شدت علائم در همه بیماران یکسان نیست، اما شروع نسبتا ناگهانی بیماری و بدن‌درد شدید از نشانه‌هایی است که می‌تواند احتمال ابتلا به آنفلوآنزا را مطرح کند.
وی با اشاره به تفاوت دو نوع اصلی ویروس آنفلوآنزا گفت: آنفلوآنزای نوع A معمولا می‌تواند با علائم شدیدتری بروز کند و بدن‌درد، سردرد، تب، لرز و افت محسوس حال عمومی در آن برجسته‌تر باشد. در مقابل، آنفلوآنزای نوع B در بسیاری از موارد علائم خفیف‌تری دارد و ممکن است با تب و لرز کمتر و ضعف عمومی محدودتری همراه باشد. با این حال، نوع ویروس را نمی‌توان صرفا براساس علائم تشخیص داد و در صورت نیاز، بررسی پزشکی و آزمایش تشخیصی ضروری است.
رمضانی با اشاره به الگوی فصلی این بیماری تاکید کرد: در الگوی معمول، موارد آنفلوآنزای A از اواخر شهریور و اوایل پاییز افزایش پیدا می‌کند و پس از رسیدن به اوج، روند نزولی می‌گیرد. آنفلوآنزای B نیز در برخی سال‌ها در ماه‌های بهمن و اسفند افزایش می‌یابد و ممکن است تا بهار در گردش باشد. با این حال، الگوی گردش ویروس‌ها در سال‌های اخیر تغییر کرده و نمی‌توان زمان بروز موج‌های بیماری را در همه سال‌ها به‌طور دقیق پیش‌بینی کرد.
رئیس انجمن متخصصین عفونی کشور با اشاره به داده‌های مطرح‌شده درباره نمونه‌های تنفسی در دوره مورد بررسی گفت: حدود ۷ درصد از نمونه‌های بررسی‌شده از نظر عفونت‌های تنفسی، از نظر آنفلوآنزای A مثبت بوده‌اند؛ در حالی که آنفلوآنزای B همچنان سهم غالب را داشته و حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد موارد آنفلوآنزای شناسایی‌شده را تشکیل می‌داده است. این ارقام مربوط به نمونه‌های بررسی‌شده در همان دوره است و نباید به‌عنوان درصد ابتلا در کل جمعیت در نظر گرفته شود.
رئیس انجمن متخصصین عفونی کشور، استراحت کافی را مهم‌ترین اصل مراقبت از بیماران مبتلا به عفونت‌های ویروسی دانست و تاکید کرد: افراد بیمار باید تا زمان بهبود، از فعالیت‌های سنگین و حضور در محیط‌های شلوغ خودداری کنند.
به گفته او، ماندن در منزل علاوه بر فراهم کردن فرصت استراحت، از انتقال ویروس به اعضای خانواده، همکاران و دانش‌آموزان دیگر جلوگیری می‌کند.
وی بهترین درمان خانگی برای آنفولانزا را مصرف مایعات کافی دانست و تصریح کرد: توصیه‌های اصلی برای مراقبت در منزل است. نوشیدن آب، سوپ گرم و چای گرم می‌تواند به جبران مایعات ازدست‌رفته، تسکین گلودرد و کاهش خشکی مخاط دستگاه تنفسی کمک کند. همچنین استراحت کافی، خواب مناسب و پرهیز از فعالیت‌های فرساینده به بیمار کمک می‌کند دوره بیماری را بهتر پشت سر بگذارد.
رمضانی افزود: در کنار این اقدامات، تهویه مناسب اتاق، شست‌وشوی مرتب دست‌ها و استفاده از ماسک هنگام تماس ضروری با دیگران اهمیت دارد. بیمارانی که تب و علائم عمومی دارند، بهتر است تا بهبود وضعیت عمومی و رفع تب، در خانه بمانند و از حضور در مدرسه و محل کار خودداری کنند. این توصیه به‌ویژه برای کودکان اهمیت دارد؛ چراکه حضور کودک بیمار در کلاس، احتمال انتقال ویروس به سایر دانش‌آموزان، کارکنان مدرسه و اعضای خانواده را افزایش می‌دهد.
رئیس انجمن متخصصین عفونی کشور بر پرهیز از مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک‌ها و مکمل‌های ویتامینی تاکید کرد و بیان کرد: آنتی‌بیوتیک‌ها بر ویروس آنفلوآنزا اثر ندارند و مصرف مکمل‌ها نیز باید متناسب با نیاز بدن و در صورت وجود کمبود یا توصیه پزشک باشد. درمان دارویی ضدویروس ممکن است برای برخی بیماران، به‌ویژه افراد پرخطر، ضروری باشد؛ بنابراین این افراد باید در صورت بروز علائم با پزشک مشورت کنند.
وی علائم انفولانزا را تبیین و یاد آوری کرد: بروز تنگی نفس، درد قفسه سینه، گیجی، کم‌آبی شدید، تب پایدار یا تشدید علائم پس از یک دوره بهبود، از نشانه‌هایی است که نباید نادیده گرفته شود و نیاز به ارزیابی پزشکی دارد. سالمندان، کودکان خردسال، زنان باردار و افراد مبتلا به بیماری‌های زمینه‌ای نیز باید در صورت مشاهده علائم آنفلوآنزا، برای دریافت راهنمایی پزشکی زودتر اقدام کنند.
رمضانی در پایان تاکید کرد: استراحت کافی، نوشیدن مایعات، ماندن در منزل و رعایت اصول پیشگیری از انتقال ویروس، پایه‌های اصلی مراقبت خانگی از مبتلایان به آنفلوآنزا هستند؛ اقداماتی که در کنار توجه به علائم هشداردهنده، می‌توانند به مدیریت بهتر بیماری کمک کنند.
