جامعه نیازمند امید
امید اجتماعی را نمیتوان با دعوت مردم به مثبتاندیشی یا تکرار وعدههای امیدوارکننده تقویت کرد. هنگامی که تجربههای روزمره از بیاثر بودن کنشها، شنیدهنشدن مطالبات و دشواری برنامهریزی برای آینده حکایت دارد، بازسازی امید به تغییر شرایطی نیاز دارد که امکان اثرگذاری شهروندان را محدود کرده است.
