جامعه به دنبال خوشبختی گمشده
یا شما هم به این فکر می‌کنید که بالاخره چه زمانی، چگونه و با چه اتفاقات و دستاوردهایی و در چه موقعیت‌هایی می‌توان عمیقا احساس خوشبختی کرد؟ وقتی کسی در جلسه روان‌شناسی به مشاور می‌گوید که بدبخت شده‌ام، منظورش از خوشبختی چه نوع زندگی است؟ چرا در حالی که بسیاری از ما از لحاظ مادی دستاوردهای زیادی داشته‌ایم، امکانات بهتری نسبت به گذشته به دست آورده‌ایم، در صحت و سلامتی هستیم و روابط صمیمانه و تجربیات دل‌انگیز داریم باز هم صبح که از خواب بیدار می‌شویم، با شوق و شکر فراوان، زندگی را از سر نمی‌گیریم؟ این احساس خوشبختی چیست و چرا گم شده است؟