به گزارش سلامت نیوز به نقل از verywellhealth، منیزیم برای حفظ سلامت بدن ضروری است، اما مصرف بیش از حد آن، بهویژه از طریق مکملها، میتواند عوارضی مانند اسهال، تهوع و دلپیچه ایجاد کند. اگرچه مسمومیت با منیزیم در افراد سالم نادر است، زیرا کلیهها منیزیم اضافی را دفع میکنند، افراد مبتلا به بیماری کلیوی یا کسانی که مقادیر زیادی از داروهای حاوی منیزیم مصرف میکنند، بیشتر در معرض خطر هستند.
۸ نشانه هشداردهنده مصرف بیش از حد منیزیم
۱. اسهال
اسهال شایعترین نشانه مصرف بیش از حد منیزیم است. منیزیم آب را به داخل روده میکشد و میتواند باعث شل شدن مدفوع شود. به همین دلیل، برخی از انواع منیزیم مانند سیترات منیزیم و اکسید منیزیم بهعنوان ملین استفاده میشوند.
اگر پس از مصرف مکمل منیزیم، دفعات دفع افزایش یابد یا مدفوع شل شود، ممکن است دوز مصرفی بیش از حد باشد.
۲. تهوع و استفراغ
مصرف بیش از حد منیزیم میتواند دستگاه گوارش را تحریک کند و به تهوع یا استفراغ منجر شود. این علائم ممکن است اندکی پس از مصرف مکمل بروز کنند؛ بهویژه اگر مقدار مصرف زیاد باشد یا مکمل با معده خالی مصرف شود.
ادامهدار شدن تهوع ممکن است نشان دهد که بدن مقدار منیزیم مصرفی را بهخوبی تحمل نمیکند.
۳. دلپیچه و درد شکم
منیزیم اضافی میتواند باعث دلپیچه و ناراحتی شکمی شود. این علائم اغلب همراه با اسهال بروز میکنند و با تاثیر منیزیم بر تعادل مایعات و حرکات روده ارتباط دارند.
کاهش دوز مصرفی یا تغییر نوع مکمل ممکن است به تسکین این علائم کمک کند؛ با این حال، بهتر است درباره تغییر دوز یا نوع مکمل با پزشک یا داروساز مشورت شود.
۴. افت فشار خون
منیزیم به شل شدن رگهای خونی کمک میکند و میتواند فشار خون را کاهش دهد. مصرف مقادیر بسیار زیاد آن ممکن است این اثر را بیش از حد تقویت کند.
علائم افت فشار خون عبارتاند از:
-
سرگیجه
-
احساس سبکی سر
-
غش کردن
این وضعیت بیشتر در افرادی دیده میشود که دوزهای بسیار بالایی مصرف میکنند یا بیماریهای زمینهای دارند.
۵. ضعف عضلانی
منیزیم نقش مهمی در انقباض و شل شدن عضلات دارد؛ اما افزایش بیش از حد سطح آن در بدن میتواند عملکرد طبیعی اعصاب و عضلات را مختل کند.
ضعف عضلانی، کاهش رفلکسها و اختلال در کنترل عضلات از جمله علائم احتمالی هستند. در موارد شدید، افزایش بیش از حد منیزیم خون که «هیپرمنیزمی» نامیده میشود، حتی میتواند به فلج عضلانی منجر شود.
۶. ضربان قلب نامنظم
منیزیم اضافی میتواند بر فعالیت الکتریکی قلب تاثیر بگذارد. افزایش سطح منیزیم خون ممکن است هدایت الکتریکی قلب را تغییر دهد و علائمی مانند موارد زیر ایجاد کند:
-
کند شدن ضربان قلب
-
نامنظم شدن ضربان قلب
-
تپش قلب یا احساس جا افتادن ضربان
در موارد شدید هیپرمگنزی، ممکن است اختلالات خطرناکی در ریتم قلب ایجاد شود که به مراقبت فوری پزشکی نیاز دارند.
۷. دشواری در تنفس
در موارد نادر اما جدی، مصرف بیش از حد میزیم میتواند عضلات دخیل در تنفس را تحت تاثیر قرار دهد. در نتیجه، تنفس ممکن است سطحی یا کند شود.
این وضعیت یک فوریت پزشکی است و به رسیدگی فوری نیاز دارد.
اگر به مصرف بیش از حد منیزیم مشکوک هستید، چه باید کرد؟
اگر احتمال میدهید بیش از حد منیزیم دریافت میکنید، ابتدا مقدار کل مصرف روزانه خود را بررسی کنید. علاوه بر مکمل منیزیم، باید مقدار موجود در مولتیویتامینها، داروهای ضداسید معده و ملینها را نیز در نظر بگیرید؛ زیرا برخی از این محصولات حاوی منیزیم هستند.
اگر علائم خفیف باشند، کاهش دوز یا قطع مکمل ممکن است به بهبود وضعیت کمک کند. با این حال، اگر علائم ادامه پیدا کنند یا تشدید شوند، یا درباره مقدار مصرف خود مطمئن نباشید، با پزشک مشورت کنید.
افراد مبتلا به بیماری کلیوی یا کسانی که داروهای موثر بر سطح منیزیم بدن مصرف میکنند، باید احتیاط بیشتری داشته باشند و پیش از مصرف مکمل با پزشک مشورت کنند.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
اگرچه علائمی مانند اسهال ممکن است در اثر مصرف بیش از حد منیزیم ایجاد شوند، برخی نشانهها به رسیدگی سریع پزشکی نیاز دارند، از جمله:
-
استفراغ
-
ضعف قابل توجه
-
غش کردن یا سرگیجه مداوم
-
بثورات پوستی یا کهیر
-
گیجی یا خوابآلودگی شدید
-
دشواری در تنفس
افراد مبتلا به بیماری کلیوی بیشتر در معرض تجمع منیزیم در بدن قرار دارند؛ زیرا کلیهها مسئول دفع منیزیم اضافی هستند. این افراد باید پیش از مصرف مکملهای منیزیم با پزشک مشورت کنند.
چه مقدار منیزیم بیش از حد محسوب میشود؟
برای بیشتر بزرگسالان سالم، دریافت منیزیم از طریق غذا معمولا نگرانکننده نیست؛ زیرا کلیهها میتوانند مقدار اضافی آن را دفع کنند. با این حال، مصرف مکملها و داروهای حاوی منیزیم شرایط متفاوتی دارد.
حد بالای قابل تحمل مصرف منیزیم از طریق مکملها و داروها برای بزرگسالان، روزانه ۳۵۰ میلیگرم است. این مقدار شامل منیزیم موجود در مواد غذایی نمیشود.
مصرف منظم مقادیر بیشتر از این حد میتواند خطر بروز عوارض، بهویژه مشکلات گوارشی، را افزایش دهد. البته این حد به معنای مسمومیت قطعی در دوزهای بالاتر نیست و در برخی شرایط، پزشک ممکن است دوزهای بیشتری تجویز کند.






