به گزارش سلامت نیوز به نقل از همشهری، داروهایی مانند اوزمپیک و مونجارو می‌توانند موجب کاهش گرسنگی و افزایش احساس سیری شوند و به کنترل قند خون کمک کنند. این داروها همچنین می‌توانند در افرادی که برای درمان چاقی یا اضافه وزن از آنها استفاده می‌کنند، منجر به کاهش وزن قابل‌توجهی شوند؛ اما این اثرات لزوما پس از قطع مصرف دارو تداوم نمی‌یابد و چه‌بسا احتمال دارد معکوس شود.

یکی از نخستین تغییرات پس از قطع مصرف داروهای GLP-1، ممکن است چیزی متفاوت و شاید کمتر آشکارتر از افزایش وزن باشد: اشتهایی که پیش‌تر کنترل آن آسان‌تر شده بود، ممکن است دوباره بازگردد. اطلاعات ارائه‌شده توسط موسسه ملی دیابت و بیماری‌های گوارشی و کلیوی آمریکا در مورد داروهای دیابت نشان می‌دهد که آگونیست‌های گیرنده GLP-1 می‌توانند ضمن کمک به کنترل قند خون در افراد مبتلا به دیابت نوع2، موجب کاهش گرسنگی و کمک به کاهش وزن شوند؛ بنابراین، قطع درمان می‌تواند به‌معنای از دست دادن بخش مهمی از آن اثر کنترل‌کننده اشتها باشد.


برای فردی که داروی GLP-1 را صرفا جهت مدیریت وزن مصرف می‌کند، بازگشت وزن ممکن است بارزترین نگرانی باشد؛ اما برای فرد مبتلا به دیابت نوع2، مسئله دیگری نیز مطرح است؛ کنترل قند خون. داروهای GLP-1 می‌توانند به کاهش قندخون کمک کنند. در نتیجه اگر مصرف داروی GLP-1 بدون جایگزین مناسب یا برنامه درمانی جایگزین متوقف شود، ممکن است قند خون دوباره افزایش یابد.



تصمیمی در راستای روند درمان


شاید مفیدترین دیدگاه نسبت به درمان با داروهای GLP-1 این باشد که دیگر آنها را صرفا به چشم تزریق کوتاه‌مدت برای کاهش وزن نبینیم. چاقی یک بیماری مزمن است و درمان آن ممکن است نیازمند برنامه‌ریزی بلندمدت باشد. فرد ممکن است به دلایل گوناگونی ازجمله عوارض جانبی، تصمیم برای بارداری، توصیه پزشک یا ترجیح شخصی مصرف داروی GLP-1 را متوقف کند؛ اما این تصمیم باید با برنامه‌ای برای مراحل بعدی همراه باشد. مهم‌ترین نکته در مورد استفاده از داروهای GLP-1 این است که ممکن است به رویکردی برای حفظ نتایج در درازمدت نیاز باشد. بنابراین، اگر قصد دارید مصرف این داروها را متوقف کنید، توصیه می‌شود پیش از هر اقدامی با پزشک خود مشورت کنید؛ به‌ویژه اگر مبتلا به دیابت هستید یا داروهای دیگری برای کاهش قند خون مصرف می‌کنید.