به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، سیر و سلوک معنوی و حرکت در مسیر قرب الهی، بیش از آنکه به دستورالعمل‌های دشوار و اذکار خاص وابسته باشد، به عمل به وظایف روشن و مشخص شرعی نیاز دارد. بر همین اساس، پایبندی به واجبات و دوری از محرمات، نخستین گام در مسیر خودسازی و دستیابی به مراتب بالاتر معنوی به شمار می‌رود.
حضرت آیت‌الله العظمی بهجت(ره) در تبیین آداب سیر و سلوک، به رفتاری اشاره می‌کنند که ممکن است مانع پیشرفت معنوی انسان شود؛ اینکه فرد، بدون عمل به دستورهای ساده و روشنی که از پیش می‌داند، به دنبال اذکار سنگین‌تر و توصیه‌های عرفانی پیچیده‌تر باشد.
ایشان در این باره می‌فرمایند:
«گاهی به مطالب و دستورات روشن و آسان شرعی‌ای که می‌دانیم عمل نمی‌کنیم و آنگاه نزد اساتید معرفت و اخلاق و شریعت می‌رویم و تقاضای ذکری سنگین‌تر و مطالبی بالاتر از آنچه لازم داریم، می‌کنیم؛ در سطح کلاس اول هستیم و تکلیف کلاس هفتم را می‌خواهیم، این علامت آن است که نمی‌خواهیم از راه صحیح بالا برویم و به کمالات و درجات عالی معنوی برسیم.»
این توصیه، بر اهمیت حرکت تدریجی و اصولی در مسیر رشد معنوی تاکید دارد. بر اساس این نگاه، دستیابی به مراتب بالاتر معنویت، مستلزم عبور از مراحل ابتدایی و نادیده گرفتن وظایف روزمره نیست؛ بلکه عمل به همان تکالیف شناخته‌شده، پایه و مقدمه پیشرفت در این مسیر است.
منبع:کتاب زمزم عرفان، صفحه ۸۱
