چربی‌های اضافی بدن همیشه به‌راحتی از بین نمی‌روند. حتی پس از کاهش وزن چشمگیر، بسیاری از سلول‌های چربی همچنان در بدن باقی می‌مانند و فقط کوچک‌تر می‌شوند. این سلول‌ها می‌توانند دوباره چربی ذخیره کنند و به اندازه قبلی بازگردند. اکنون پژوهشگران در تلاش‌اند با روشی متفاوت، مستقیما سلول‌های چربی را هدف قرار دهند و به‌جای کاهش اندازه آن‌ها، باعث نابودی‌شان شوند.
پژوهشگران در دو کارآزمایی بالینی کوچک دریافته‌اند که دارویی آزمایشی می‌تواند با ازبین‌بردن سلول‌های چربی، میزان چربی خطرناک اطراف اندام‌های داخلی بدن را کاهش دهد.
به‌گزارش ساینس‌نیوز، داروی جدید با نام CBL-514 سلول‌های چربی را وارد فرایند آپوپتوز یا مرگ برنامه‌ریزی‌شده سلولی می‌کند. در این فرایند، سلول‌ها به‌شکلی کنترل‌شده از بین می‌روند. پژوهشگران نتایج اولیه آزمایش این دارو را اول اکتبر در نشست سالانه انجمن اروپایی مطالعه دیابت در میلان ایتالیا ارائه کردند.
تمرکز اصلی پژوهش بر چربی احشایی بود؛ نوعی چربی که در عمق شکم و اطراف اندام‌های داخلی، ازجمله کبد و روده‌ها، تجمع پیدا می‌کند. افزایش این چربی با التهاب مزمن، دیابت نوع دو و بیماری‌های قلبی‌عروقی ارتباط دارد.
تفاوت مهم داروی جدید با روش‌های معمول کاهش وزن، نحوه تاثیر آن بر سلول‌های چربی است. هنگام کاهش وزن، سلول‌های چربی معمولا کوچک‌تر می‌شوند، اما از بین نمی‌روند و ممکن است با افزایش دوباره وزن، بزرگ شوند. در مقابل، CBL-514 با فعال‌کردن مرگ برنامه‌ریزی‌شده سلولی، تعداد سلول‌های چربی را کاهش می‌دهد.
پژوهشگران پیش‌تر نشان داده بودند که دارو می‌تواند چربی زیرپوستی شکم را کاهش دهد؛ همان چربی نرمی که درست زیر پوست قرار دارد و با انگشتان قابل‌لمس است. بااین‌حال، چربی زیرپوستی معمولا به‌اندازه چربی احشایی با مشکلات متابولیکی ارتباط ندارد. به همین دلیل، مطالعه جدید به بررسی تاثیر دارو بر چربی‌های عمیق‌تر شکم اختصاص یافت.
در پژوهش تازه، دانشمندان تصاویر ام‌آر‌آی گروهی از شرکت‌کنندگان در دو کارآزمایی بالینی کوچک را بررسی کردند. افراد حاضر در آزمایش از نظر وزن در محدوده طبیعی تا اضافه‌وزن قرار داشتند و هر سه هفته یک‌بار، به‌مدت حداکثر ۱۲ هفته، داروی CBL-514 یا دارونما را به‌صورت تزریق در قسمت پایینی شکم دریافت کردند.
در آغاز مطالعه، میانگین حجم چربی احشایی در گروه دریافت‌کننده دارو ۶۴۲٫۵ میلی‌لیتر و در گروه دارونما ۶۷۷٫۴ میلی‌لیتر بود.
چهار هفته پس از پایان درمان، حجم چربی احشایی افراد دریافت‌کننده دارو به‌طور متوسط نزدیک به ۷۱ میلی‌لیتر، معادل ۱۲ درصد، کاهش یافت. در همین مدت، افراد گروه دارونما با افزایش حدود ۳۱ میلی‌لیتری چربی احشایی مواجه شدند که تقریبا ۶ درصد بیشتر از مقدار اولیه بود.
چربی احشایی در اطراف اندام‌های داخلی بدن تجمع پیدا می‌کند و افزایش آن با التهاب، دیابت نوع دو و بیماری‌های قلبی‌عروقی ارتباط دارد
اندازه‌گیری‌های بعدی در فاصله ۸ تا ۱۲ هفته پس از درمان نیز اختلاف قابل‌توجهی میان دو گروه نشان داد. در گروه دریافت‌کننده دارو، حجم چربی احشایی همچنان نزدیک به ۶۳ میلی‌لیتر کمتر از مقدار اولیه بود؛ درحالی‌که گروه دارونما بیش از ۷۸ میلی‌لیتر افزایش را تجربه کرده بود.
نتایج اولیه نشان می‌دهد که CBL-514 ممکن است راهی تازه برای کاهش چربی احشایی و خطرات مرتبط با آن باشد. بااین‌حال، پژوهشگران هنوز نشان نداده‌اند که کاهش چربی ناشی از مصرف دارو مستقیما به کاهش ابتلا به دیابت یا بیماری‌های قلبی منجر می‌شود.
از طرفی، کوچک‌بودن کارآزمایی‌ها و محدودبودن دوره پیگیری اجازه نمی‌دهد درباره اثربخشی بلندمدت و ایمنی دارو نتیجه‌گیری قطعی شود. همچنین هنوز مشخص نیست تاثیر دارو بر کاهش چربی احشایی تا چه مدت باقی می‌ماند.
درحال‌حاضر، کارآزمایی‌های بالینی بزرگ‌تری برای ارزیابی اثربخشی و ایمنی CBL-514 در جریان است. در صورت تایید نتایج اولیه، این دارو می‌تواند به گزینه‌ای تازه برای هدف‌قراردادن چربی‌های احشایی تبدیل شود.
