به گزارش سلامت نیوز به نقل از همشهری، خواب یکی از شاخص‌های زیستی مهم برای سنجش سن بیولوژیک است. براساس نتایج مطالعه‌ای که اخیرا انجام گرفته هم کم‌خوابی و هم پرخوابی ممکن است با تسریع روند پیری در سراسر بدن مرتبط باشد.
پژوهشگران دانشگاه کلمبیا که 23شاخص زیستی سنجش سن بیولوژیک را بررسی کردند، دریافتند که پایین‌ترین میزان پیری در افرادی مشاهده می‌شود که روزانه حدود 4تا6 ساعت می‌خوابند. همچنین خواب بسیار کوتاه یا بسیار طولانی با مشکلات متعددی در عملکرد مغز، قلب، ریه‌ها، سوخت‌وساز بدن و دستگاه گوارش ارتباط دارد.
مطالعات پیشین نشان داده‌اند که خواب ارتباط تنگاتنگی با پیری و بار آسیب‌شناختی (پاتولوژیک) مغز دارد. این مطالعه فراتر از این می‌رود و نشان می‌دهد که خواب بسیار کم یا بسیار زیاد با پیری سریع‌تر تقریبا تمام اندام‌ها مرتبط است؛ یافته‌ای که موید این ایده است که خواب در حفظ سلامت اندام‌ها در قالب یک شبکه هماهنگ میان مغز و بدن ازجمله حفظ تعادل متابولیک و سلامت سیستم ایمنی نقش مهمی ایفا می‌کند.
ارتباط زمان خواب با بیماری‌های مختلف
نتایج همچنین به‌وجود ارتباطی گسترده میان خواب، مغز و سایر بخش‌های بدن اشاره دارد. خواب کوتاه با دوره‌های افسردگی و اختلالات اضطرابی ارتباط معناداری داشت. همچنین خواب کوتاه با چاقی، دیابت نوع2، فشار خون بالا، بیماری ایسکمیک قلبی و آریتمی‌های قلبی مرتبط بود. هر دو حالت خواب کوتاه و خواب طولانی با بیماری انسدادی مزمن ریه و آسم ارتباط داشتند.
علاوه بر این، این الگوهای خواب با چندین اختلال گوارشی، ازجمله التهاب معده و بیماری ریفلاکس معده به مری، نیز مرتبط بودند. ساعت‌های پیری مختص اندام‌های مختلف ممکن است به دانشمندان کمک کنند تا دریابند چگونه خواب با بیماری‌های خاص مرتبط است. پژوهشگران با بررسی افسردگی در دوران سالمندی، این احتمال را مورد مطالعه قرار دادند. آنها نتوانستند مشخص کنند که آیا تفاوت در زمان خواب موجب بروز افسردگی در دوران سالمندی می‌شود یا اینکه خود افسردگی، زمان خواب افراد را تغییر می‌دهد.
این تیم برای بررسی بیشتر، از «تحلیل میانجیگری» استفاده کرد تا دریابد آیا پیری بیولوژیک می‌تواند به تبیین رابطه میان خواب کوتاه یا طولانی و افسردگی در دوران سالمندی کمک کند یا خیر. نتایج حاکی از آن بود که خواب کوتاه ممکن است ارتباط مستقیم‌تری با بار افسردگی در دوران سالمندی داشته باشد. در مقابل، خواب طولانی ممکن است از طریق مسیرهایی که در «ساعت‌های پیری» مغز و بافت چربی بازتاب می‌یابند، بر افسردگی تاثیر بگذارد.
